Iza

Bedankt!

Lieve Iza,

Het is tijd om jouw avontuur aan de buitenwereld af te sluiten. Nu jij er niet meer bent valt er ook niks interessants meer te vertellen. De afgelopen vier en half jaar heb ik zoveel lief en leed gedeeld met iedereen die het wilde lezen. Zonder dat het te persoonlijk en intiem werd, maar toch jouw korte, heftige leven vol liefde kunnen vertellen. Er viel ook altijd wat te schrijven, of het nou grappig, liefdevol, geweldig of verdrietig was, ik kon er altijd een mooi verhaal van maken. Omdat het over jou ging, ons wondertje die de wereld ging verbazen.

Nu praat ik elke dag tegen je, zoals ik altijd heb gedaan. Want alleen tegen jou kan ik alles zeggen, met jou lach, dans en huil ik nog steeds elke dag. Het gevoel dat je bij me bent en me door het leven leidt is heel sterk. Dit is niet meer te verwoorden naar de buitenwereld, zonder dat het te verdrietig en persoonlijk wordt. Ik wil geen ellende over onze rouw vertellen, ik wil verhalen over jou in het hier en nu vertellen. Het is gewoon niet leuk meer zonder jou en elke dag wordt het erger. Elke dag begint de dag weer met de harde realiteit dat jij er niet meer bent en elke dag eindigt in bed denkend dat ik echt niet kan slapen zonder jou te voelen, ruiken, knuffelen en zoenen.

thumbnail_image1

Deze blog bevat zoveel van jouw leven, dat het altijd moeilijk en mooi zal zijn om terug te lezen. Voor Luna hoop ik dat het in de toekomst heel fijn is om terug te lezen hoe geweldig ze als zus was en wat een mooie band ze met haar gekke kleine zusje had.

We moeten natuurlijk niet vergeten al onze trouwe lezers te bedanken. Iedereen die telkens weer prachtige, lieve reacties plaatsten, mij mailden en ons echt tot steun waren. Het heeft me vaak doen huilen hoeveel goeds er nog in heel veel mensen zit, want tegenwoordig is dat heel zeldzaam.

Ook hoop ik dat het voor veel mensen een levensles is geweest, net als jij voor ons bent geweest. Geniet van het leven wanneer het kan, het is veel te kort. Maak er een feestje van. Zeur niet om kleine tegenslagen in het leven, want je kan er zo weinig aan doen en het is zonde om het negatieve je leven te laten beheersen.

Wie ik zeker niet mag vergeten zijn mijn “lotgenoten”. Dat rotwoord, maar al die moeders met een zorgintensief (nog zo’n rotwoord) kindje. Ik hoop dat veel mensen herkenning hebben gevonden in mijn verhaal, maar gelukkig heb ik nog contact met een paar moeders waar ik ook veel steun en ervaring van heb gekregen. Zonder jullie had ik me toch zeker alleen gevoeld en hoe stom het ook klinkt, want ik gun niemand de strijd die wij moeten doorstaan, ben ik heel blij dat ik jullie een beetje heb leren kennen en ook jullie verhaal heb mogen horen.

Iza, ons wondertje, voor altijd!

Liefs van mama!

Previous Post Next Post

You Might Also Like

6 Comments

  • Reply Mariska 03/11/2016 at 10:06

    Mooie sterker vrouw vol liefde maar ook helaas vol pijn. Niemand kan dit bij jullje weghalen hoe vreselijk dit ook is . Maar onhou door jou blogs mooie woorden en heel vaak grappige woorden heb je het voor een hoop mensen draagzaam gemaakt. Alleen hoop ik vurige dat het voor jou jullie ook heeft geholpen.

    Bedankt dat wij met jullie mochten meeleven en dat jullie ons binnen hebben gelaten.

    Heel veel liefs en knuffels xoxoxox maris

  • Reply Rayangely 03/11/2016 at 00:52

    Bedankt dat je je mooie verhalen hebt willen delen met ons.Ik kwam jou mooie blog tegen toen ik zelf zoekende was naar wat mijn dochter had .Heb veel aan je verhalen gehad nogmaals bedankt ❤️❤️❤️❤️

  • Reply Marije Beers 03/11/2016 at 00:51

    Zit ik hier weer met de rillingen over mijn lijf je blog te lezen.
    Ik vind dat je alles zo mooi hebt geschreven, verwoord en ” ons” zo toch een beetje mee hebt kunnen nemen in jullie persoonlijke wereldje. Jij, jullie bedankt daarvoor!!
    Ik zal de blogs missen. Hoop vooral voor jullie dat je ergens een rustpuntje kunnen vinden. Blijf vooral bij jezelf, wat voor jullie goed voelt. Echt jullie doen het goed…
    Heel veel sterkte…. en wie weet waar we elkaar ooit eens mogen treffen.
    Dag lieve mama, papa en zus van Iza!! Liefs Marij

  • Reply Diana 02/11/2016 at 20:53

    Ik zal de mooie verhalen missen. De ontroerende woorden, de grappige stukjes, de bijzondere momenten die jullie als gezin doormaakten, het heeft me geraakt tot in mijn ziel. ♥️♥️♥️

  • Reply Rdejong 02/11/2016 at 12:40

    Fijn Cindy,wat heb je het toch weer heel goed.verwoord.Wij als groot-orders van een gehandicapte kleindochter vinden het fijn dat wij jullie leven met Iza van dichtbij hebben mogen meemaken.Heel veel dikke knuffels voor allemaal!Bedankt Groetjes Raymond en Ineke

  • Reply Femke 02/11/2016 at 11:46

    Zelfs voor mij vreemd dat ik niks meer over Iza zal lezen. Er word iets afgesloten op een bepaalde manier. De emotionele, heftige maar ook mooie verhalen zitten in jullie hart. Ga zo door…hoe moeilijk ook. Trots op jullie!

    Dikke knuffel ????

  • Leave a Reply

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.