Iza

Achtbaan

Normaal ben ik gek op achtbanen, maar emotionele achtbanen die we de afgelopen dagen in verschillende soorten en maten, met of zonder loopings hebben bereden willen we niet meer in zitten.

IMG_9637

Iza die zo ziek was en de antibiotica die niet aan sloeg deed pijn in ons hart. Iza huilt nooit, alleen als ze echt pijn heeft. Kon ze maar zoals elk ander kind krijsen om aandacht of de tranen er uit persen, maar Iza huilt alleen maar echt heel erg zielig. Waardoor bij ons ook de tranen gingen stromen. Daarnaast Luna die steeds op pad is, waardoor ik het gevoel heb dat ik voor Iza kies en me zo schuldig voel en daar ook weer tranen van komen. Niet dat Luna het zo ziet, die doet alleen maar leuke dingen en gaat elke ochtend weer vrolijk zwaaiend de deur uit, wetende dat ze alles kan en mag en ‘s avonds bij papa of mama in het grote bed ligt.

IMG_9631

Dan komt de dag dat Iza toch niet opknapt van de antibiotica en er toch iets raars klinkt in haar longen. Dus besloten om 2 andere soorten antibiotica te gaan geven en Diclofenac, aangezien Iza nog zo huilt van de pijn. Gelukkig gaat het (bijna) meteen beter en zakt de koorts, het huilen, het spugen en hoesten. Toch is het allemaal niet niets en hoe sterk ze ons ook vinden in het ziekenhuis en hoe ze meer voor ons dan voor Iza zorgen, ze zijn toch bang dat we gaan instorten. Tja, zijn we dat niet allemaal? Maar we gaan wel door hoor tot dat walgelijke bittere eind. Maatschappelijk werk komt even praten, maar dat is altijd toch even heftig en misschien maar goed ook. Gelukkig daarna weer leuk bezoek en we kunnen weer even.

IMG_9665

Maar toch zitten we weer om en om elke avond en nacht in het ziekenhuis. Missen we elkaar, samen op de bank met kaarsen en wijn, samen lekker wakker worden. Elke dag weer regelen hoe we alles gaan doen, zodat Iza niet alleen is en Luna een topdag heeft. Het breekt je op. Nu ligt Iza er nog steeds. En voor hoe lang? Want ze is best wel weer de oude. Zelfs extreem vrolijk en helder als ze wakker is, maar zodra ze in slaap valt, zakt die stomme saturatie en wordt ze blauw en heeft ze toch echt zuurstof nodig. En een nacht niet zonder zuurstof is niet naar huis.

IMG_9641

Maar 1 ding is zeker. Iza is echt een bikkel en ja we hebben misschien teveel vertrouwen in haar en misschien zijn wij de enige die elke keer weer denken dat ze opknapt, ze doet het wonderbaarlijk ook echt weer en best snel. Want zij wilt net als ons ook naar huis en doet er alles aan, behalve in haar slaap dan.

IMG_9677

 

Previous Post Next Post

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.